افزایش شکاف میان زنان و مردان در مراقبت از سالمندان
بر اساس پژوهش جدیدی که در ژورنالهای ژرونتولوژی سری B منتشر شده است، انتظار میرود زنان در ایالات متحده در طول زندگی خود هفت سال را صرف مراقبت از اعضای خانواده یا دوستان سالمند کنند. این میزان در سال ۲۰۱۱ شش سال بود. در مقابل، میزان مراقبت در طول زندگی برای مردان در چهار سال ثابت مانده است که این امر نشاندهنده شکافی سه ساله میان زنان و مردان تا سال ۲۰۲۳ است.
جزئیات وظایف و رابطههای مراقبتی
مراقبان به بزرگسالان سالمند در کارهای مختلفی کمک میکنند که شامل موارد زیر است:
- مراقبتهای شخصی مانند حمام کردن و لباس پوشاندن
- کارهای خانه و حملونقل
- امور پزشکی و مدیریت فعالیتهای روزمره
پژوهشگران، ویکی فریدمن، استاد پژوهش در مرکز تحقیقات پیمایشی در موسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه میشیگان، و کریستال یی تو انگ، دریافتند که این نابرابری در زمینه مراقبت از همسر وجود ندارد. مردان و زنان انتظار دارند مدت زمان برابری را در طول زندگی خود صرف مراقبت از همسر یا شریک زندگی نمایند که این میزان بهطور میانگین حدود ۱٫۵ سال است.
با این حال، این شکاف در سایر روابط مشهود است. انتظار میرود زنان بیش از یک سال اضافه تر صرف مراقبت از والدین و چند ماه بیشتر صرف مراقبت از پدربزرگ و مادربزرگ کنند. همچنین زنان بیش از یک سال اضافی را صرف مراقبت از اقوام دورتر و دوستان میکنند. این یافتهها محدود به یک نوع کمک خاص نیست و در تمام انواع مراقبت مشاهده میشود.
روش پژوهش و آمارهای کلیدی
پژوهشگران برای محاسبه تخمینهای مراقبت در طول زندگی برای بزرگسالان ۲۰ ساله و بالاتر در ایالات متحده، نزدیک به ۸۵۰۰ پاسخ دریافتشده در مطالعه ملی مراقبت را به همراه دادههای جمعیت فدرال تحلیل کردند. این پژوهش از یک تکنیک دموگرافیک استفاده کرده است تا میزان سالهای مراقبتی را که یک فرد میتواند در طول عمر خود ارائه دهد برآورد کند.
تعداد مراقبان خانوادگی که به بزرگسالان ۶۵ ساله و بالاتر در ایالات متحده کمک میکنند، از ۱۸ میلیون نفر در سال ۲۰۱۱ به بیش از ۲۴ میلیون نفر در سالهای اخیر افزایش یافته است. همزمان، تعداد افرادی که بدون خویشاوندان نزدیک زندگی میکنند در حال افزایش است.
به گفته فریدمن، الگوهای آینده مراقبت به عوامل متعددی از جمله تغییرات در خانوادهها، دسترسپذیری و مقرونبهصرفه بودن مراقبتهای پولی، و هنجارهای اجتماعی بستگی خواهد داشت. این پژوهش از سوی موسسه ملی سالمندی حمایت شده است.
