وقتی نشانهها جای اطلاعات را میگیرند
پژوهشی تازه که در نشریه Public Opinion Quarterly منتشر شده نشان میدهد رأیدهندگان گاهی از انتخابهای روزمرهٔ یک سیاستمدار — مانند رستوران محبوب یا خودرویی که میراند — برای حدس زدن جایگاه سیاسی او استفاده میکنند. اما این نشانههای فرهنگی تنها زمانی راهنمای داوری میشوند که اطلاعات سیاسی صریح در دسترس نباشد.
ادبیات پژوهشی سالهاست نشان میدهد شهروندان بهجای دانش عمیق سیاسی، از میانبرهای ذهنی برای عبور از پیچیدگی انتخابات استفاده میکنند. پژوهش تازه بر گونهای خاص از این میانبرها تمرکز دارد: نشانههای هویتی غیرسیاسی. اینها اشیا، سرگرمیها یا ویژگیهایی هستند که هیچ پیوند آشکاری با حکومت ندارند، اما در ذهن عمومی به یک جریان سیاسی گره خوردهاند.
سه آزمایش، سه نتیجه
تیم پژوهشی به سرپرستی Levi G. Allen سه آزمایش آنلاین جداگانه انجام داد. در آزمایش نخست، ۱۰۰۰ پاسخدهنده پنج جفت نامزد فرضی را ارزیابی کردند. آنها در کنار مشخصات جمعیتشناختی، وابستگی حزبی و دو موضع سیاستی، ویژگیهای غیرسیاسی مانند نوع خودرو و سرگرمی نامزد را هم میدیدند. نتیجه روشن بود: وقتی اطلاعات سیاسی در دسترس است، رأیدهندگان سنگینترین وزن را به همان میدهند و نشانههای سبک زندگی را عملاً نادیده میگیرند.
آزمایش دوم همان پرسش را وارونه کرد. اینبار اطلاعات حزبی از شرح حال نامزد حذف شد. نتیجه چشمگیر بود: وقتی برچسب حزبی غایب بود، نشانههای سبک زندگی دقیقاً بهاندازهٔ برچسب حزبی کار کردند. نامزدی با عادتهای محافظهکارانه حدود ۱۵ واحد حمایت بیشتر از رأیدهندگان جمهوریخواه گرفت — تقریباً برابر با نامزدی که صرفاً خود را جمهوریخواه معرفی کرده بود.
وقتی نشانهها با برچسب نمیخوانند
یافتهٔ دوم غافلگیرکنندهتر بود. وقتی نامزدی خود را جمهوریخواه معرفی میکرد اما نشانههای سبک زندگی لیبرال از خود نشان میداد، امتیاز حزبیاش بهکلی محو میشد. به بیان پژوهشگر، در این حالت نتایج «شسته میشد» و هنوز روشن نیست این وضع نشانهٔ یک جمهوریخواه میانهرو تلقی میشود یا نوعی بیزاری از فرد بیرونگروه را برمیانگیزد.
آزمایش سوم با ۱۰۴۶ پاسخدهنده، مجموعهٔ فشردهتری از قویترین نشانهها را آزمود که در یک پیشآزمون شناسایی شده بودند.
محدودیتها
- رأیدهندگان در دنیای واقعی کمتر با سیاستمداری روبهرو میشوند که اینچنین با سفارش قهوه و کفشش تعریف شده باشد.
- آزمایشها بر پنلهای نظرسنجی آنلاین تکیه داشتند که ممکن است تصمیمگیری پای صندوق رأی را بهدقت بازتاب ندهند.