تاثیر ناخودآگاه وضعیت بدنی بر روان و رفتار
پژوهش‌های جدید در دانشگاه مک‌گیل نشان می‌دهد که وضعیت بدنی افراد می‌تواند به شکلی ظریف بر وضعیت عاطفی و تصمیم‌گیری آن‌ها تاثیر بگذارد. در یک مطالعه آزمایشگاهی، شرکت‌کنندگانی که به صورت صاف می‌نشستند، احساسات مثبت بیشتری گزارش کردند و در کارهایی که شامل ریسک و پاداش بود، عملکرد بهتری نسبت به افرادی که به حالت خمیده یا در شرایط کنترل قرار داشتند، از خود نشان دادند. اگرچه این تاثیرات نسبتاً کوچک بودند و در شرایط کنترل‌شده آزمایشگاهی مشاهده شدند، اما شواهد جدیدی ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد موقعیت فیزیکی بدن می‌تواند بر خلق‌وخو و رفتار اثر بگذارد.
طراحی آزمایش بدون افشای هدف پژوهش
ژورژه آرمونی، استاد دپارتمان‌های روان‌پزشکی و روان‌شناسی در دانشگاه مک‌گیل و نویسنده ارشد این مطالعه، به همراه سورن واینیو-تبرگ، دانشجوی تحصیلات تکمیلی که ایده اولیه این پژوهش را توسعه داده بود، این تحقیق را هدایت کردند. آن‌ها نزدیک به ۲۰۰ نفر از جامعه دانشگاهی مک‌گیل را برای این مطالعه جذب کردند.
شرکت‌کنندگان ابتدا آزمون‌هایی را با استفاده از مانیتور کامپیوتر انجام دادند. سپس از آن‌ها خواسته شد تا کار دیگری را روی یک تبلت انجام دهند، در حالی که به آن‌ها گفته شده بود محققان در حال ارزیابی یک اپلیکیشن موبایل هستند. چیدمان تبلت به گونه‌ای طراحی شده بود که به طور غیرمستقیم بر نحوه نشستن هر فرد تاثیر بگذارد. در یک گروه، دستگاه روی پایه‌ای قرار داشت که توسط یک میز قابل تنظیم پشتیبانی می‌شد و شرکت‌کنندگان را تشویق می‌کرد تا صاف بنشینند. در گروه دیگر، تبلت به صورت صاف روی میزی با ارتفاع کمتر قرار گرفته بود که شرکت‌کنندگان را به خم شدن به جلو ترغیب می‌کرد.
ریسک‌پذیری کارآمدتر در وضعیت نشستن صاف
شرکت‌کنندگان در مرحله بعد یک بازی ریسک‌پذیری شامل یک بادکنک مجازی را انجام دادند. بازیکنان می‌توانستند با ادامه باد کردن بادکنک، پاداش‌های بزرگ‌تری کسب کنند، اما اگر بادکنک می‌ترکید، همه دارایی خود را در آن مرحله از دست می‌دادند. افرادی که در گروه نشستن صاف بودند، به طور کلی ریسک‌های بزرگ‌تری پذیرفتند و در طول بازی پاداش‌های بیشتری کسب کردند. محققان نتیجه گرفتند که این شرکت‌کنندگان صرفاً رفتاری بی‌پروا نداشتند، بلکه به جای رفتارهای تکانشی، به ریسک‌پذیری کارآمدتری دست زدند. پاسخ‌های به دست آمده از پرسش‌نامه‌ها نیز نشان داد که افراد گروه نشستن صاف، احساس غرور و افتخار به مراتب قوی‌تری گزارش کردند که با خلق‌وخوی مثبت‌تر مرتبط است.
رفع چالش‌های پژوهش‌های پیشین
دانشمندان مدت‌هاست درباره این موضوع بحث می‌کنند که آیا وضعیت بدن می‌تواند به طور معناداری بر افکار، احساسات و رفتار تاثیر بگذارد یا خیر. محققان مک‌گیل این آزمایش را برای رفع چندین نگرانی مطرح‌شده در مطالعات قبلی طراحی کردند. آن‌ها به جای دستور مستقیم به شرکت‌کنندگان برای نشستن به روشی خاص، محیط را تغییر دادند تا وضعیت بدنی بدون اینکه شرکت‌کنندگان علت آن را بدانند، تغییر کند. این رویکرد به حل یکی از انتقادهای اصلی وارد بر پژوهش‌های قبلی «ژست قدرت» کمک کرد؛ انتقادی که مطرح می‌کرد شرکت‌کنندگان ممکن است به این دلیل متفاوت رفتار کرده باشند که خواسته محققان را حدس زده بودند.
در مصاحبه‌های پس از آزمایش، بیشتر شرکت‌کنندگان اعلام کردند متوجه نشده بودند که وضعیت بدنی آن‌ها تحت کنترل بوده است. این تیم همچنین از نرم‌افزار ویدئویی برای اندازه‌گیری زاویه گردن هر شرکت‌کننده استفاده کرد تا تایید کند که چیدمان فیزیکی، وضعیت بدنی مورد نظر را ایجاد کرده است. پیش از این، مطالعات مشابه کمتر از این نوع اندازه‌گیری‌های عینی استفاده کرده بودند.
پیامدهای ارگونومی در محیط کار
آرمونی هشدار داد که صرفاً تغییر وضعیت بدنی به احتمال زیاد تغییر شگرفی در زندگی فرد ایجاد نمی‌کند. با این حال، نتایج این پرسش را مطرح می‌کند که آیا ویژگی‌های معمولی محیطی، از جمله ارگونومی محیط کار، می‌تواند تاثیرات کوچک اما قابل اندازه‌گیری بر احساسات و تصمیم‌گیری داشته باشد یا خیر. این پژوهش در نشریه بریتانیایی روان‌شناسی منتشر شده و از حمایت شورای پژوهش‌های علوم طبیعی و مهندسی کانادا و شورای پژوهش‌های علوم انسانی و اجتماعی کانادا برخوردار بوده است.