امکان شبیه‌سازی خودِ آینده با هوش مصنوعی
ارتباط میان وضعیت فعلی فرد و اهداف بلندمدت او که در روان‌شناسی با عنوان تداوم خودِ آینده شناخته می‌شود، نقش مهمی در اتخاذ تصمیم‌های سودمند برای آینده دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند افرادی که آینده خود را مانند فردی بیگانه می‌بینند، در تصمیم‌گیری دچار تردید شده و ممکن است پشیمانی شدیدی را تجربه کنند. در مقابل، ابزارهای جدید هوش مصنوعی امکان شبیه‌سازی نسخه‌های سن‌دارتر افراد را فراهم کرده‌اند.
پت پاتارانوتاپورن، متخصص تعامل هوش مصنوعی و انسان در موسسه فناوری ماساچوست، به همراه همکارانش از ابزارهای هوش مصنوعی برای مسن‌تر کردن تصویر افراد به میزان ۳۰ سال و پویانمایی آن‌ها استفاده کرده‌اند. در این روش، با تغذیه پرسشنامه‌های تفصیلی به ابزار Claude Sonnet 4.5، آواتارها خاطرات فرضی اما واقعی را تولید می‌کنند. پژوهش‌های قبلی این گروه نشان داده است که گفتگو با نسخه دیجیتالی و کهنسال خود به جوانان کمک می‌کند پیوند بهتری با آینده خود برقرار کنند.
آزمایش بر روی تصمیم‌گیری و گزینه‌های نوظهور
بر اساس نظرسنجی‌ها، از هر ۳ بزرگسال در ایالات متحده، ۱ نفر برای تصمیم‌گیری‌های شغلی از چت‌بات‌ها کمک گرفته است. آن ویلسون، روان‌شناس اجتماعی در دانشگاه ویلفرید لوریر در کانادا، اشاره می‌کند که هرچه الگوریتم اطلاعات بیشتری درباره فرد داشته باشد، پیش‌بینی ارزش‌های او دقیق‌تر خواهد بود. با این حال، او هشدار می‌دهد که چت‌بات‌ها ممکن است اهداف دست‌نیافتنی را تقویت کنند.
در یک مطالعه جدید، پژوهشگران نزدیک به ۲۰۰ شرکت‌کننده را که با تصمیم‌های دشوار روبه‌رو بودند به ۴ گروه تقسیم کردند. افراد با آواتارهای مختلفی گفتگو کردند؛ برای نمونه، فردی که درباره انتخاب شغل تردید داشت با آواتارهایی که پزشک، مهندس یا استاد زیست‌پزشکی شده بودند گفتگو کرد. گروه چهارم به عنوان گروه کنترل، صرفاً آینده خود را تصور کردند. نتایج ارائه شده در کنفرانس بین‌المللی انسان‌های افزوده در سال ۲۰۲۶ نشان داد شرکت‌کنندگانی که با ۳ آواتار گفتگو کردند، ۲۰ درصد مواقع گزینه پیشنهادی هوش مصنوعی را انتخاب کردند، در حالی که این میزان در گروه کنترل کمتر از ۳ درصد بود.
ماهیت تصمیم‌های دشوار و نقدها
برخی دانشمندان نسبت به این نتایج ابراز تردید کرده‌اند. سایمون فن بال، دانشمند تصمیم‌گیری در دانشگاه لیدز انگلستان، معتقد است گزینه‌های جدید ممکن است افراد را فریب داده یا به سمت مسیرهای نامناسب سوق دهند. از سوی دیگر، روث چنگ، فیلسوف دانشگاه آکسفورد، بر این باور است که علت اصلی دشواری تصمیم‌ها تنها ترس یا عدم قطعیت نیست، بلکه برابر بودن ارزش گزینه‌ها است.
پژوهشی که در آوریل ۲۰۲۵ در نشریه تجربیات آکادمی ملی علوم منتشر شد نشان می‌دهد افراد بیشترین چالش را در تصمیم‌گیری میان ارزش‌های بنیادی متناقض تجربه می‌کنند؛ مانند انتخاب میان مراقبت از خانواده یا دنبال کردن شغل حرفه‌ای. چنگ در حال توسعه چت‌باتی است که با تمرین‌های چند ساعته به افراد کمک می‌کند تا درباره امکان متعهد شدن به یک مسیر تصمیم بگیرند.
محدودیت‌ها و تورش‌های ابزارهای هوشمند
آدریان کامیلری، دانشمند علوم رفتاری در دانشگاه فناوری سیدنی، اشاره می‌کند که ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند دیدگاه افراد را گسترش دهند، اما تحقیقات مقدماتی منتشر شده در مارس نشان می‌دهد این ابزارها دچار تورش هستند. برای نمونه، چت‌بات به افراد با درآمد بالاتر توصیه کرده است اهداف بزرگتری داشته باشند، اما به افراد با درآمد کمتر پیشنهاد کرده است ریسک کمتری بپذیرند و بر ثبات کوتاه‌مدت تمرکز کنند.